Mediahetze

Nederland lijkt zo langzamerhand verdeeld in twee kampen. Voor het gemak: pro en anti vluchteling. Het eerste kamp neemt de vluchtelingen in huis, het tweede kamp roept dat we dat we beter aan de ouderen in Nederland kunnen denken. “Neem liever een opa of oma in huis”. Echt. Ik heb het ergens gelezen.

“Neem liever een opa of oma in huis”

Need I say more?

De aangeslagen toon lijkt in ieder geval wat veranderd. Ten positieve, want mensen willen helpen. Dat is goed. Aan de andere kant. De mediahetze is aangewakkerd. 
Ook niet helemaal normaal, want ‘objectieve verslaggeving’. Die lijkt nog steeds ver te zoeken.
Geen groter emotie vertoon dan nu. Waarom is dat? 

Maandenlang kijken we stoïcijns toe hoe scheepladingen vol met mensen vergaan. Vervolgens zien we een foto van de kleine Aylan, en opeens zijn mensen om. De foto van het 5-jarige meisje dat dreef in het azuurblauwe water. Zijn we haar vergeten?

meisje

Ik niet.

Hoe in en in triest is het dat er zo’n beeld nodig is. Hoe triest is het dat dit jongetje symbool moet staan voor alles wat er niet deugt aan onze wereld. En dan nog. Verbazingwekkend. Dat er ook nu nog mensen zijn die ijskoud reageren.
De vreemdste complot-theorieën heb ik ook al voorbij zien komen: van het is in scene gezet tot en met dat de levensloze Aylan een kunsstof model zou zijn. Echt waar!

Dan heb je toch een kronkel in je hoofd?

Vluchtelingen xenofobie. Ik had het er al eerder over. Natuurlijk niet gek dat er angst is. Angst voor de extremisten die meekomen in de bootjes tussen de gewone mensen in. De gewone mensen die iemands broer zijn, iemands zus, iemands (klein)kind, de kinderen. Hebben we daar een antwoord op?

we are from earth

Nee. Ik niet.

Wel weet ik dat angst een slechte raadgever is. Nog belangrijker. We zijn niet alleen op de wereld. Omdenken om elkaar. Omdenken. Zo simpel. Maar blijkbaar zo moeilijk. De mensen die om het hardst roepen dat de opa’s en oma’s er bekaaid af komen, zie ik nog geen vrijwilligerswerk doen in een bejaardentehuis.

Jij?

Dat is het hem dus ook juist. Ondertussen krijgen mensen beelden voorgeschoteld van wanhopige vluchtelingen die door grens barricades breken. Of uit alle macht op een trein proberen te komen. Ja. Ik snap dat. Je zou maar nog langer moeten wachten, met alle risico’s vandien. Wie weet sturen ze je terug? Deze mensen willen verder met hun leven. Na alle ellende en de helse reis, willen ze thuiskomen: daar waar ze in veiligheid gelukkig kunnen zijn. Die bestemming heeft Aylan nooit bereikt.

Ik had het hem en zijn familie zo gegund!

 

Syrian Abdullah Kurdi poses with his sons Aylan (left) and Galip. Aylan's body was found washed up on a beach in Turkey on Sept. 2, 2015 amid Europe's deepening migrant crisis. (Abdullah Kurdi via Facebook)
Ik had het ze zo gegund…

 

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s